امروز با یه دوست بی نام، درباره کمپین صحبت می کردیم. می گفت می خوایید یه میلیون امضا جمع کنید که چی بشه !! این همه می گید برابری برابری،می خواید به چی برسید؟ می گفتم می خوایم اصل برابری و تساوی بینمون رعایت بشه .
پرسید تساوی تو حرف یا عمل ؟ گفتم تو عمل . گفت اگه تو می گی برابری تو همه چی،تو رفتن به سربازی،دادن خرج خونه،انجام کارهای سنگین ،برابری کامل تو فضای کاری ... .پاس شیر و مرخصی زایمان و شوهرم مریضه و بچه تب داره و اینا نداریم .... من حاضرم کمیین تون رو امضا کنم !!
فرصت ندادتا کامل بهش توضیح بدم، یعنی فضای زمانی و مکانی مناسبی نبود که بهش توضیح بدم.نه درباره فلسفه کمپین بلکه درباره مساله تفاوت .
می خواستم بهش بگم تفاوت وجود داره و هیچ کس منکر تفاوت ها نیست همه پذیرفتن وضعیت جسمانی زن و مرد تفاوت هایی داره که مسایلی رو بهش تحمیل می کنه مسایلی که خیلی وقتا خواسته نیست. خیلی وقتها نقش زنان به عنوان مادر و همسر که هم ناشی از طبیعت و هم ناشی از اجتماع است اونها رو وادار می کنه در جایگاهی قرار بگیرند اکه به انصاف نیست .
خیلی دلم می خواست بهش بگم ،اگه زنان به سربازی نمی رن،مجبور به دادن خرج خانه نیستند( هرچند در حال حاضر چه به عنوان زن سر پرست خانواد چه به عنوان زن شاغل،سهیم در اقتصاد خانواده هستند)،اگر از مزایای نسبی مانند پاس شیر و مرخصی زایمان برخوردارند ... به خاطر خود آنها نیست بلکه به خاطر نگاه حمایتی که وجود دارد و آنها را به عنوان مادران فعلی و آینده می بینه.
فرصت چندانی برای بحث نبود ؛که بگم وقتی از برابری حرف می زنیم برابری انسانی را مد نظر داریم و مطالبت انسانی را پی می گیریم چرا که باور داریم هیچ انسانی مجازات دختر 9 ساله ،شهادت و دیه و ارث نابرابر، نداشتن سرپرستی فرزندان ،... را منصفانه و انسانی نمی دونه. همه حرف کمپین یک میلیون امضا اینه که تفاوت نباید مبنایی برای تبعیض باشه .