به هر حال يه جورايي رست . خدا رو شكر مادربزرگي داشت كه قطعا از مادر دختر بچه بيشتر حالي اش بود . مادر بزرگي كه مي دونسته دختر كوچيك دخترش قربانيه . قرباني ندونستن ها و خشونت ها .

دلم گرفت،  ياسي مي گفت  وقتي اولين نشانه هاي بلوغ تو دختر بچه ـزودتر از سني كه تو جامعه مرسوم بوده ـ ديده شده بود عكس العمل مادر طرد كردن دخترش بوده نه همدلي و آموزش. دلم گرفت وقتي از پدر خشنش گفت .

تا اونجائي كه خبر دارم ،با مادر و مادر بزرگش رفته براي سقط و البته سقط هم كرده .... ولي قطعا شرايط زندگي اش ديگه اوني نيست كه بوده ...

گوشي رو كه برداشتم بعد سلام و عليك گفت "ميترا اگه به جاي من بودي با يه دختر بچه حامله چي كار مي كردي "مبهوت بودنم رو كه ديد گفت " امروز يه دختر بچه اي اومد كه فقط ۱۵ سالش بود و ندونسته حامله شده بود "

دخترك از يه خونواده فوقالعاده سنتيه .بعد از يه آشنائي خيابوني ،بدون اين كه بدونه برا چي مي ره و ممكنه چه اتفاقي بيفته مي ره خونه طرف . خودش مي گفته بعد از اون اتفاقي كه افتاده فهميده اون مساله اي كه گاهي وقتا بچه ها در گوشي درباره اش حرف مي زنن اينه ...

سعي مي كنم بتونم آينده اي خوب براي اين دختر بچه ترسيم كنه ولي نمي شه . حتي اگه خونواده اش  اون جور كه مي گه واقعا نكشنش . زندگي كه در پيش روشه كمتر از مرگ نيست . فشار عصبي فوقالعاده بالا ، خاطره اي بد از يه سكس بد ، حس مورد تهديد قرار گرفتن و مهمتر از همهع خانواده و جامعه اي كه اونو به عنوان يه فاحشه كوچولو مي بينه .

سقط جنين براش خطرناكه .همين جوريش هم سقط تو اين مملكت غير قانونيه و همين مساله باعث سقط هاي غير بهداشتي و مرگ ،نازايي و عفونت در تعداد زيادي از زنان شده . چه برسه به اين كه خيلي بچه است .

نمي دونم بايد يقه كي رو گرفت . تو گوش كي زد ؟ جامعه اي كه همه چي رو تو ي هاله اي احمقانه از شرم پشونده حتي طبيعي ترين و ضروري ترين نيازها رو . يا مملكتي كه امكان سقط حتي براي كساني كه از طريقي كه خودشون نامشروع مي دونن يا حتي بچه هايي كه حاصل تجاوز هستند نمي ده و نمي دونم . واقعا نمي دونم .

يه جمله تو ذهنم مدام مي چرخه " ميترا تو به جاي من بودي با يه دختر بچه حامله چي كار مي كردي ؟" 

با هر جريان آب التهابي عميق وجودش رو پر مي كنه. محكم ريشه هاش رو تو خاك فرو مي بره و با قدرت چنگ مي زنه تا شايد تنها شايد بتونه بمونه . بتونه وضعيت نه چندان خوب و ثابتش رو حفظ كنه . مي دونه كه تو روزمرگي ها غرقه ولي نمي خواد دل به جريان آب بده . نمي خواد بره نمي خواد بدون اين كه خودش بخواد راهي بشه . اصلا مهم نيست كه دريا منتظرش باشه يا مرداب . دريا مال ماهي هاست . وجود ماهي ها با دريا تعريف مي شه و برعكس . اما برا من چي .مي شم يه ساقه لرزان روي آب و يا يه شئي گرفتار شده بين جلبك هاي سطح آب .

شجاعت ندارم كه بر خلاف آب شنا كنم . مثل اون ماهي آزاد كه حتي اگه مجبور باشه بر خلاف آب شنا مي كنه كه به دريا برسه و يا لااقل به مرداب نرسه ...

نكته : تو اين مدت غيبتم ،خيلي سعي كردم با افكار و احساسات عجيب غريبم كنار بيام . يه كم شده يه كم هم نشده . شايد يه چيزايش اينجا هم منعكس شه . . .